Het verhaal van Mathieu van der Poel is onlosmakelijk verbonden met zijn familie, en in het bijzonder met zijn grootvader, de Franse wielerlegende Raymond Poulidor. De band tussen kleinzoon en “papi” was buitengewoon hecht . Toen Poulidor in 2019 overleed, verloor Mathieu niet alleen een grootvader, maar ook een mentor en een grootste fan. Het gemis is diep, en het is dit gemis dat de sleutel vormt tot het begrijpen van de emoties die de renner al jaren met zich meedraagt.

Het geheim dat Mathieu van der Poel vijf jaar lang voor zich hield, draait om de immense druk en de emotionele tol die het leveren van topprestaties met zich meebrengt, gedreven door een diepgeworteld verlangen om zijn grootvader te eren. Hij heeft zichzelf opgelegd om te presteren op een manier die Poulidor nooit gelukt is: het winnen van de gele trui in de Tour de France . Die missie werd een obsessie, een geheim verdriet dat hij pas na zijn overwinning op de Mûr de Bretagne in 2021 kon onthullen.

Op die gedenkwaardige dag, in zijn tweede Tourstart, veroverde Van der Poel de felbegeerde gele trui. Na de finish was hij overmand door emoties. In het flashinterview, vechtend tegen de tranen, kon hij slechts een paar woorden uitbrengen. Op de vraag aan wie hij dacht toen hij over de finish kwam, antwoordde hij met een gebroken stem: “Mijn grootvader.” Het was een eerbetoon dat hem minutenlang in tranen deed uitbarsten . Dit was het moment waar hij vijf jaar naartoe had gewerkt, een geheim doel dat hij met zich meedroeg.

Deze onthulling raakte wielerfans over de hele wereld diep. Het beeld van de sterke, onoverwinnelijke kampioen die incens stortte door het gemis van zijn grootvader, maakte hem menselijk en kwetsbaar. Het was niet zomaar een overwinning; het was een emotionele bevrijding. Van der Poel droeg de zege op aan Poulidor, een man die in veertien Tourdeelnames nooit de gele trui had mogen dragen. De kleinzoon had volbracht wat de grootvader nooit lukte, en dat besef was overweldigend .

**Adrie van der Poel, zelf een voormalig topwielrenner, heeft onlangs in de podcast Topsportouders een eveneens onthullend en emotioneel verhaal gedeeld over zijn relatie met Mathieu. Hij gaf toe dat hij nooit sentimenteel is geweest in het tonen van zijn trots. “Ik heb gewoon een Spartaanse opvoeding gehad,” verklaarde hij. Het was pas na de wereldkampioenschappen in Glasgow, waar Mathieu zijn eerste wereldtitel op de weg behaalde, dat Adrie zijn zoon voor de allereerste keer knuffelde.

“Ik ben supertrots, maar ik laat het nooit blijken” .** Deze onthulling werpt een nieuw licht op de dynamiek binnen de wielerfamilie en benadrukt de emotionele complexiteit achter het succes.

Het is deze context die het verhaal van Mathieu van der Poel zo indrukwekkend maakt. Hij is niet zomaar een kampioen; hij is een kleinzoon die zijn grootvader wilde eren, een zoon die opgroeide in een gezin waarin emoties niet altijd werden getoond, en een atleet die zijn eigen weg moest vinden in de schaduw van legendarische voorgangers. Het geheim dat hij vijf jaar lang bewaarde, was zijn ultieme motivatie: het najagen van een droom die hem dichter bij zijn overleden grootvader zou brengen.

Het succes van Van der Poel is dan ook een eerbetoon aan Raymond Poulidor. Elke overwinning, elke gele trui, is een boodschap aan zijn “papi”. De emoties die hij na zijn overwinningen toont, zijn niet alleen de vreugde van het winnen, maar ook het verdriet van het gemis. Zijn vader Adrie beaamt dat Mathieu zijn opa enorm mist . Het gemis is een drijvende kracht, een constante metgezel in zijn succesvolle carrière. Het is de stilte die hij opvult met de donder van zijn overwinningen.

Nu, voor de start van de Tour de France, staat Mathieu van der Poel er weer. Hij is sterker en ervarener dan ooit, een renner die de zwaarste klassiekers heeft gewonnen en meerdere malen de gele trui heeft gedragen . Maar het verhaal achter zijn succes is er een van emoties, van tranen van verdriet en geluk, van een geheim dat eindelijk mag worden gedeeld. Het is een verhaal dat de wielerwereld nog lang zal bijblijven, een herinnering dat achter elke kampioen een mens schuilgaat met een eigen, hartverscheurende waarheid.

Nu, voor de start van de Tour de France, staat Mathieu van der Poel er weer. Hij is sterker en ervarener dan ooit, een renner die de zwaarste klassiekers heeft gewonnen en meerdere malen de gele trui heeft gedragen . Maar het verhaal achter zijn succes is er een van emoties, van tranen van verdriet en geluk, van een geheim dat eindelijk mag worden gedeeld. Het is een verhaal dat de wielerwereld nog lang zal bijblijven, een herinnering dat achter elke kampioen een mens schuilgaat met een eigen, hartverscheurende waarheid.

Nu, voor de start van de Tour de France, staat Mathieu van der Poel er weer. Hij is sterker en ervarener dan ooit, een renner die de zwaarste klassiekers heeft gewonnen en meerdere malen de gele trui heeft gedragen . Maar het verhaal achter zijn succes is er een van emoties, van tranen van verdriet en geluk, van een geheim dat eindelijk mag worden gedeeld. Het is een verhaal dat de wielerwereld nog lang zal bijblijven, een herinnering dat achter elke kampioen een mens schuilgaat met een eigen, hartverscheurende waarheid.